ترجمه ی ارزان و آنلاین متون فلسفه

ترجمه ی ارزان و آنلاین متون  فلسفه

 

The early Christians invented the word ‘cemetery’ to describe the graveyards of the believers. The word means ‘sleeping grounds’. The early church also referred to the saints who died before the Second Coming as ‘asleep in the Lord’; terms which are still in use among the Orthodox. The funeral service of the church speaks of the faithful dead as being ‘given rest’ by Christ ‘in the place where the just repose’, ‘in a place of brightness, a place of refreshment and repose, from which all sorrow sickness and sighing have fled away’. This connotes a place and state of awareness,180 certainly, but the emphasis is clearly on resting. In some of the ancient non-canonical writings, as well as in several liturgical texts and customs, it is suggested that the afterlife is divided into several zones. Paradise itself is to be distinguished from the general resting place of the righteous dead.181 The righteous dead will be admitted into the heart of Paradise only after their final purification after the Last Day and after the resurrection of the body has occurred. In the meantime they rest peacefully, with a lesser degree of the vision of Paradise, (where the angels and great saints abide), than the one they will later receive when fully glorified.182 This is in some sense like an anticipation of glory, one that is a delightful repose, and not burdensome because the passage of time and spatial distance is abrogated after death. There is not as much energy expressed in their being there, compared to the angels and the great saints, because the ontological state of the righteous dead is incomplete before the final resurrection when they will be transfigured into their final and newly ‘coherent’ stage of being. Until the End, therefore, the church on earth prays for the righteous dead, and for the repose of their souls.

 

 

مسیحیان اولیه، واژه قبرستان (سیمتری) را برای توصیف محل تدفین افراد با ایمان استفاده کردند. معنای این واژه "زمین خواب" است. کلیسای اولیه نیز به پرهیزگارانی که قبل از ظهور دوم مرده بودند با اصطلاح "خفته در مسیح" اشاره کرد؛ اصطلاحاتی که همچنان در بین ارتدوکس ها استفاده می شود. خدمات تدفین کلیسا از مردگان به عنوان کسانی که توسط مسیح "در جایی که عدالت دوباره برقرار می شود آرمیده اند"، "در مکانی از روشنی، مکانی از تازگی و حیات مجدد، که تمام عذاب ها و غصه ها رخت بر بسته است". این تعابیر قطعا به مکانی از هوشیاری اشاره دارد،180 اما تاکید به روشنی بر آرمیدن است. در برخی از نوشته های باستانی و غیر متعارف و نیز در بسیاری از متون و آداب و رسوم عبادی، اشاره شده که زندگی پس از مرگ به نواحی مختلفی تقسیم می شود. خود بهشت باید از مکان کلی آرمیدن افراد درستکار متمایز دانسته شود. 181 فرد درستکار درگذشته، تنها زمانی به بطن بهشت وارد خواهد شد که بعد از روز جزا، تزکیه نهایی شده و رستاخیز جسم اتفاق بیافتد. در عین حال آنها در آرامش خواهند بود، در جایی با درجه ای پایین تر از بهشت، (جایی که فرشتگان و پرهیزگاران در آن نیستند). به جایی که یک روز پس از تجلیل نهایی به آن خواهند رسید. 182 این به نوعی شبیه به پیش بینی جلال است، آن جلالی که آرامشی لذت بخش است و سختی ندارد چرا که مسیر زمان و مکان پس از مرگ از میان برداشته شده است. در وجود آن ها ، در مقایسه با فرشتگان و پرهیزگاران بزرگ به آن اندازه انرژی وجود ندارد، چرا که وضعیت هستی شناسانه مردگان، قبل از رستاخیز نهایی و زمانی که به وضعیت نهایی و "منسجم" بودن تغییر هویت می یابند کامل نیست. بنابراین تا آن زمان، کلیسا بر روی زمین برای مردگان درستکار و برای آرامش ارواح آن ها دعا می کند.

تماس باما

آدرس : تهران - جنت آباد جنوبی - خیابان پنجم – پلاک47

 شماره تلفن : 02144648626

 شماره تلفن : 02144648681

شماره همراه : 09129227837

تماس با وایبر هم مقدرو می باشدپست الکترونیک : Daneshjoonline1@Gmail.com

 

/ 0 نظر / 6 بازدید